خواندنی‌ها

Narratives of an English Painter from the Court of Amir Dost Mohammad Khan

تصویر
  Amir Dust Mohamad Khan   ORCID: 0009-0004-0024-1223     Narratives of an English Painter from the Court of Amir Dost Mohammad Khan The visual arts in Afghanistan possess a long and distinguished history; from the works of the Greco-Bactrian period and the sculptures of the Hadda musicians in Jalalabad, to the magnificent statues and colorful paintings of Bamiyan, and later the artistic achievements of the Islamic periods, including the miniature masterpieces of Kamal al-Din Behzad during the Timurid era in Herat all testify to the rich cultural and artistic heritage of this land. In later periods as well, painting held a special place in the courts of Afghan kings and amirs, reflecting their taste and interest in the arts. In the court of Amir Dost Mohammad Khan, an English painter named Godfrey Thomas Vigne was present, who depicted natural landscapes of Kabul and other regions of Afghanistan, as well as portraits of prominent court figures. Here, selections from ...

پویایی فرهنگ‌های موسیقایی در بستر مهاجرت

 

پویایی فرهنگ‌های موسیقایی در بستر مهاجرت

جهانی‌شدن در دهه‌های اخیر زمینه‌ساز تحولی عمیق در موسیقی معاصر شده است؛ تحولی که در آن مرزهای ژانری فرو می‌ریزند و فرهنگ‌های گوناگون در فضایی سیال به تعامل و ترکیب می‌پردازند. در این فرایند، موسیقی سنتی و محلی با سبک‌های مدرن درهم می‌آمیزد؛ از تلفیق موسیقی افغانستان با پاپ معاصر گرفته تا استفاده از سازهای شرقی در ژانرهای رپ و EDM. نتیجه این فرآیند، افزایش انعطاف‌پذیری موسیقی و گسترش ژانرهای نوینی است که در قالب «موسیقی جهانی» و صحنه‌های نوظهور منطقه‌ای تجلی می‌یابند (Endona, 2025). چنین ترکیب‌هایی نه تنها باعث زنده نگه داشتن سنت‌ها می‌شوند، بلکه هویت‌های موسیقایی تازه‌ای خلق می‌کنند که بازتاب زندگی مدرن و چندفرهنگی امروز است.

این دگرگونی‌ها با عواملی همچون مهاجرت و دیاسپورا شدت یافته‌اند. مهاجرت، افراد را در معرض فضاهای فرهنگی و اجتماعی تازه قرار می‌دهد و در نتیجه، تعامل میان ارزش‌ها، شیوه‌های زیست و نظام‌های زیبایی‌شناختی گوناگون افزایش می‌یابد. مهاجران با ورود به جوامع جدید، عناصر فرهنگی خود را منتقل کرده و در پیوند با فرهنگ میزبان، صورت‌بندی‌های جدیدی از فرهنگ «هیبرید» ایجاد می‌کنند (Aksakal, 2014). به‌عبارت دیگر، موسیقی مهاجران نه تنها بازتابی از ریشه‌های سنتی آن‌ها است، بلکه با تأثیرپذیری از محیط تازه، ویژگی‌های نوآورانه و ترکیبی پیدا می‌کند که در نهایت به خلق سبک‌های تازه موسیقایی منجر می‌شود.

جوامع دیاسپورایی نیز با حفظ هویت ریشه‌ای در عین تعامل با فرهنگ‌های میزبان، به شکل‌گیری سبک‌ها و شباهت‌های نوین فرهنگی کمک می‌کنند (Ang, 2003). برای نمونه، در میان مهاجران افغانستانی در اروپا و آمریکای شمالی، نوازندگان و آهنگسازان به ترکیب سازهای سنتی مانند رباب، دوتار و هارمونیکا با سبک‌های جَز، هیپ‌هاپ و موسیقی الکترونیک پرداخته‌اند؛ ترکیبی که نه تنها هویت فرهنگی اصلی را حفظ می‌کند، بلکه تجربه‌ای تازه و چندوجهی از موسیقی ارائه می‌دهد و موجب شکل‌گیری جامعه‌ای موسیقایی فراملی و پویا می‌شود.

پیشرفت فناوری، رسانه‌های دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی نیز این روند را تسریع کرده‌اند؛ به‌گونه‌ای که تبادل صوت، تصویر و هنر با سرعتی بی‌سابقه ممکن شده است. گردشگری، جابه‌جایی نیروی کار و ارتباطات فراملی نیز به شکل‌گیری شبکه‌های جدید موسیقایی کمک می‌کنند، به‌ویژه زمانی که نوازندگان و آهنگسازان در بسترهای دیجیتال با یکدیگر همکاری می‌کنند و ترکیب‌های تازه‌ای از صداهای بومی و جهانی ایجاد می‌کنند. این تعاملات باعث می‌شود که موسیقی محلی و سنتی از محدوده جغرافیایی اولیه خود فراتر رفته و در فضای جهانی انتشار پیدا کند و مخاطبان جدیدی را جذب نماید.

مری لوئیز پرات این تعاملات فرهنگی را «فرافرهنگی» می‌نامد؛ فضایی که در آن فرهنگ‌ها با یکدیگر مواجه، سازگار و ترکیب می‌شوند (Pratt, 1992). او معتقد است که این فضای فراملی، امکان ایجاد نوآوری‌های فرهنگی و موسیقایی را فراهم می‌کند که پیش از این به دلیل محدودیت‌های مکانی یا اجتماعی ممکن نبود. هومی بابا با مفهوم «هیبریدی بودن» توضیح می‌دهد که فرهنگ‌ها در لحظه تماس، دستخوش دگرگونی شده و اشکال تازه‌ای می‌آفرینند؛ این فرآیند باعث می‌شود که موسیقی، علاوه بر بازتاب سنت، جلوه‌ای نوین و بومی-جهانی پیدا کند. استوارت هال نیز تأکید می‌کند که مهاجرت معاصر، فرایند هیبریداسیون فرهنگی را به پدیده‌ای اجتناب‌ناپذیر تبدیل کرده است (Hall, 1990).

در نتیجه، جهانی‌شدن و مهاجرت با ایجاد فضاهای چندفرهنگی پویا، راه را برای زایش گونه‌های نوین موسیقی گشوده‌اند؛ موسیقی‌ای که بازتاب جهان سیال امروز است و در آن هویت‌ها، صداها و سنت‌ها در گفت‌وگویی مستمر در حال شکل‌گیری‌اند. این گونه موسیقی نه تنها ارزش‌های فرهنگی اصیل را حفظ می‌کند، بلکه با استقبال از تعاملات میان‌فرهنگی، گونه‌های تازه‌ای از هنر صوتی و اجرایی را خلق می‌کند که مخاطبان گسترده‌تری را در سطح جهانی جذب می‌کند. افزون بر این، این پویایی فرهنگی نشان می‌دهد که موسیقی نه تنها یک محصول هنری، بلکه یک فرایند اجتماعی و فرهنگی است؛ فرایندی که در آن دیاسپورا، مهاجرت و فناوری با یکدیگر هم‌ترازی یافته و تجربه‌ای منحصر به فرد برای نسل‌های معاصر فراهم می‌آورد، تجربه‌ای که مرزهای زمانی و مکانی را پشت سر گذاشته و صداها و روایت‌های فرهنگی متنوع را در یک فضای مشترک صوتی گرد هم می‌آورد.


منابع

Aksakal, E. (2014). Kult ¨ urel kimli ¨ gin in ˘ s¸a surecinde melez bir kavram olarak alevilik. ¨ Ataturk ¨ Universitesi ¨ Edebiyat Fakultesi Sosyal Bilimler Dergisi ¨ , 215-235.

Ang, I. (2003). Together-in-difference: Beyond diaspora, into hybridity. Asian Studies Review, 141-154.

Endona Bardhi. (2025). Globalization, the Impact of this Phenomenon on Musical Genres in Kosovo. Journal of Arts Humanities and Linguistics. SRC/JAHL-108.DOI: doi.org/10.47363/JAHL/2025(1)106    

Hall, S. (1990). Cultural Identity and Diaspora: Identity: Community, Culture, Difference. Londra: Lawrence and Wishart.

Pratt, M. L. (1992). Imperial Eyes: Travel Writing and Transculturation. Routledge: London.


نظرات

پست‌های منتخب

روایت‌های یک نقاش انگلیسی از دربار امیر دوست‌محمد خان

Narratives of an English Painter from the Court of Amir Dost Mohammad Khan

The Secret of Music’s Immortality in Akbar’s Court: Tansen and Haridas Swami